Expositie “ Surrealisme en Fotografie” 24-1 tm 14-2

“Cadavres Exquis in Poëzie, Beeldende Kunst en Fotografie”

Expositie van Foto-Collectief Rimbaud van 24 januari tot 14 februari, Huis73, ’s Hertogenbosch.

Tijdens de Week van de Poëzie opent de expositie van Cadavres Exquis Photographiques met een voordracht over de ontstaansgeschiedenis van Cadavres Exquis.

De wortels van deze kunstuiting liggen bij de groep dichters en schrijvers van het begin van de vorige eeuw. Literaire spelletjes behoren al vanaf de jaartelling tot het vermaak van dichters, troubadours én publiek. De Surrealisten hebben één van die literaire spelvormen toegepast in schetsen en daarmee een kunstvorm, Cadavres Exquis, geschapen, die een plek in de kunsthistorie heeft verworven.

Eind 2020 heeft een internationale groep fotografen een project opgezet om in de stijl van de Surrealisten van 100 jaar geleden fotografische Cadavres Exquis te gaan maken. In 2024 herdenken we dat het honderd jaar geleden is dat André Breton met zijn “Manifeste du Surrealisme” officieel het Surrealisme grondvestte. De kern van het Surrealisme ligt in het toevallige, het onverwachte, ongericht opwellend uit het onderbewuste. In hun vrije tijd vermaakten de Surrealisten zich onder meer met diepgaande disputen, maar ook met uitdagend tijdverdrijf, zoals schaken en het maken van Cadavres Exquis. Neem een laatste regel van een (je onbekend) gedicht en maak hiermee een nieuw gedicht. De Surrealisten namen dit idee over door schetsen te maken, het papier dicht te vouwen en een zichtbaar deel door te geven aan de volgende. Die maakte daar weer een nieuw plaatje mee enzovoort. De samengestelde beelden werden Cadavres Exquis genoemd en zijn later voor forse bedragen gekocht door musea als MoMA New York en Tate in Londen. Ook Museum Boijmans heeft er enkele in zijn collectie.

Wij hebben eind 2020 het idee overgezet naar fotografie en dit project heeft inmiddels een achttal series van 3 à 4 CEP’s, Cadavres Exquis Photographiques, opgeleverd. Een groep van 13 fotografen uit Frankrijk, België en Nederland, verenigd in het Foto-Collectief Rimbaud, heeft twee jaar lang elkaars creaties aangevuld tot verrassende totaalbeelden, uitdrukkelijk zonder van elkaars bestaan te weten. Het project is inmiddels afgerond en vastgelegd in het boek Cadavres Exquis Photographiques. Op de tentoonstelling in ’s Hertogenbosch wordt een selectie van de resultaten getoond.

De expositie wordt op vrijdagavond 27 januari geopend met een lezing door Rien Schildkamp getiteld: “Surrealisme in Poëzie, Beeldende Kunst en Fotografie”. De toegang is gratis, aanmelden verplicht. Meer informatie via de QR-code op de poster, alwaar u zich met de “bestelknop” bij Huis73 kunt aanmelden.

Thuisbasis tot 15 januari

Shirley Welten

De Willem II Fabriek is al jaren een thuis voor kunstenaars. De in 2019 overleden kunstenares Bianca Tangande betrok als een van de eerste kunstenaars een atelier op deze plek en werkte er bijna veertig jaar. Bianca speelde een belangrijke rol in het culturele leven van ‘s-Hertogenbosch en wist mensen te verbinden en enthousiast te maken voor kunst.

In het kader van de Bianca Tangande Prijs organiseert Willem Twee Kunstruimte de tentoonstelling Thuisbasis. Een ode aan Bianca, maar ook aan de kunstenaarsgemeenschap in ‘s-Hertogenbosch. In deze duo-expositie is werk te zien van de winnaars Fang Mij en Shirley Welten.

3 december 2022 – 15 januari 2023

Willem Twee kunstruimte
Boschdijkstraat 100
5211 VD Den Bosch
073-6123422
Voor meer informatie klik hier.
De kunstruimte is geopend maandag t/m vrijdag van 9.00-18.00 uur en zaterdag en zondag van 11.00-17.00 uur.

Fotoprijs en Lezing over het leven en werk van Werner Mantz, 7 januari 2023

Fotoprijs: 
Kijk voor informatie hier. Aanmelden kan tot 20 december. 

Lezing:
Speciaal voor de Fotobond organiseert de Werner Mantz stichting een lezing over de fotograaf Werner Mantz. Deze lezing wordt gehouden tijdens de expositie over Werner Mantz in het Bonnefanten museum in Maastricht.

Sprekers zijn: Huub Smeets (voorzitter Werner Mantz stichting) en Clément Mantz (zoon van Werner Mantz). Huub Smeets bespreekt het werk van Werner Mantz in zijn fotografische duiding. Clément Mantz bespreekt de levensloop van Werner Mantz vanuit een persoonlijke visie. Uiteraard worden er diverse beelden getoond die de lezing ondersteunen. Aansluitend kun je de overzichtstentoonstelling van Werner Mantz bezoeken (bedenk dat hiervoor een geldig entreebewijs nodig is). 

Wanneer? Zaterdag 7 januari om 13.30 uur.

Waar? Bonnefantenmuseum, Avenue Ceramique 250,  6221KX Maastricht.

Aanmelden voor deelname aan deze lezing is noodzakelijk. Aanmelden kan op dit email adres 

Voor meer informatie klik hier

Foto expositie Anders 10 en 11 december

Groepsexpositie met nieuw werk van Dennis Verbruggen, Helga Nuchelmans, Lotte Vrij en Mirjam Evers

Anders kijken

Anders zien

Anders denken

Anders presenteren

Anders werken

Elk jaar gaan we een nieuwe uitdaging aan, ANDERS dan anders is hierbij het criterium. 

Je bent van harte welkom om 10 en 11 december van 10:00 – 18:00 u in De Kruisruimte, Generaal Bothastraat 7e, Eindhoven. Vanzelfsprekend is de toegang gratis.

Voor meer informatie klik hier.

19.11.2022 – 28.01.2023 TalentWall 8 – Non-Photography Photography Karsten Kronas

Een zoektocht naar de ware essentie van analoge fotografie.

Het werk van Karsten Kronas bestaat voornamelijk uit langlopende projecten. Momenteel doet hij onderzoek naar analoge fotografie. Aanvankelijk richtte hij zijn onderzoek op negatieven en polaroids en keek hij vooral naar fouten in belichting en ontwikkeling. Later richtte hij zijn onderzoek op resten van fotomateriaal van fotolaboratoria voor het ontwikkelen en afdrukken van kleurenfotografie en afvalmateriaal van 35 mm zwartwit filmrolletjes.

Het gaat hem niet zozeer om de afbeeldingen op de foto’s, maar meer het hele proces van analoge fotografie en de eigenschappen van de materialen. In zijn werk reflecteert hij daar op. Dat resulteert in geabstraheerde beelden.

“Soms voelt het als een intieme zoektocht naar hoe een zelfportret van fotografie eruit kan zien. Ik ontdoe het beeld van zijn ruimtelijke illusie en vertaal het naar een nieuwe realiteit: die van het materiaal zelf”.

Karsten Kronas (1978 Wiesbaden) studeerde Fotografie en Media aan de Universiteit van Toegepaste Wetenschappen te Bielefeld en volgt daar nu de master-opleiding. Hij is docent Documentaire & Conceptuele Fotografie aan de vakschool voor Design & Media te Bielefeld. Kronas heeft een aantal (kunstenaars)boeken op zijn naam staan, waaronder ‘Primal Scream’(2011), ‘Welcome to the Jungle’ (2017), ‘Nineteen Swimming Pools and Broken Glass’ (2020) en ‘Searching for Mr. X’ (verschijnt binnenkort).

Opening
Zaterdag 19 november 2022, 16:00 – 18:00
Aanmelden hier.

Wat er gebeurt wanneer er niets gebeurt, 16 okt – 27 nov

Door intensief te kijken naar het alledaagse zie je soms iets bijzonders of leer je anders denken over het bekende. Voor de nieuwe tentoonstelling ‘Wat er gebeurt wanneer er niets gebeurt’ brengen collectief Zuiver. en Manus Groenen acht kunstenaars bij elkaar die in staat zijn precies dat te doen: het bijzondere in het alledaagse onder de aandacht brengen. De expositie is van 16 oktober t/m 27 november 2022 te zien in De Cacaofabriek Expo.

 

Wat er gebeurt in deze expositie…

Collectief Zuiver., bestaande uit kunstenaars Tyrell Kuipers en Jolijn van den Heuvel, ontwikkelde samen met kunsthistoricus en schrijver Manus Groenen het concept voor deze expositie. De titel is ontleend aan een citaat van de experimentele Franse filosoof en schrijver George Perec (1936). Wat hij onderzoekt is vaak zo alledaags dat het een ander niet eens op zou vallen, een eigenschap die hij deelt met de kunstenaars in deze tentoonstelling. Eleye Boerenkamps, Stijn ter Braak, Mischa Doorenweerd, Ruud Goedhart, Eva Hoonhout en Reinier Vrancken en ook Tyrell Kuipers en Jolijn van den Heuvel zelf delen hun artistieke manieren van kijken die het publiek inspireren om te leren zien wat er gebeurt, wanneer er ogenschijnlijk niets gebeurt.

Ode aan George Perec

De schrijfstijl die George Perec hanteert heeft soms de luchtigheid van een boodschappenlijstje, maar andere keren de grondigheid van een wetenschappelijke verhandeling. In een ode aan Perec bieden we de bezoeker drie varianten van de publiekstekst aan als handreiking om de werken zo goed mogelijk te zien: een traditionele tekst door curator Manus Groenen, een zeer subjectieve poëtische tekst door dichter Huib Fens en een puur objectieve zakelijke beschrijving door een veilingmeester. Het is aan de bezoekers welke versie zij willen hanteren om de werken in deze tentoonstelling  te kunnen zien.

De kunstenaars van Wat er gebeurt wanneer er niets gebeurt 

Het autobiografische werk van Eleye Boerenkamps (Deurne, 1994) komt voort uit persoonlijke, banale en soms ongemakkelijke relaties. Het werk van Boerenkamps is goudeerlijk en daardoor soms kwetsbaar, teder en zacht, maar even vaak schaamteloos, hard en tegen het exhibitionistische aan. In de getoonde film De Eetkamertafel (2020) wordt de relatie tussen Eleye en haar moeder zichtbaar in een discussie over de familietafel.

Stijn ter Braak (Groningen, 1995) werkt sinds 2020 aan de serie ‘Mijn spullen’. Zijn aandacht voor het banale, het aangetaste en het onbeduidende, krijgt bij ter Braak plastisch vorm. Zijn werk bestaat uit een verzameling replica’s van voorwerpen en zelfs volledige ruimtes uit zijn woning, die hij reproduceert met materiaal dat hij op straat of bij het afval vindt. Met behulp van verf en lijm worden objecten tot in detail nagemaakt, maar nooit in het oorspronkelijke materiaal. Als een ruimtelijk trompe l’oeil houdt zijn werk het oog voor de gek, tot we beter kijken.

Mischa Doorenweerd (Aarde, 1988) vertoont zich soms in de kunst. Zijn werk heeft vaak verschillende verschijningsvormen en van alles kan aanleiding zijn voor een nieuwe sculptuur, installatie, actie of iets anders. Hij treedt een tentoonstelling met een frisse blik tegemoet en brengt er soms onverwachte ingrepen aan. Kunst hoort bij Doorenweerd niet in een ivoren toren, maar is speels en toegankelijk. De laatste jaren wil hij vooral dat zijn werk ‘leeft’. Dat kan schuilen in samenwerkingen tijdens het maakproces of participatie tijdens de presentatie, in dit werk gebeurt het allebei.

Een koffieapparaat, een printer, een stopcontact; veel voorwerpen waarmee we onszelf thuis omringen zijn zo vanzelfsprekend geworden dat ze min of meer onzichtbaar zijn. Ze vormen het bekende decor voor ons dagelijks leven, maar zijn niet gemaakt om op te vallen: juist om in de omgeving op te gaan. Ruud Goedhart (Amsterdam, 1958) kiest dit soort objecten als onderwerp voor zijn schilderijen. In 2016 is hij gestart met de serie Deephouse waarin onder andere witgoed, schakelmateriaal, kitchenettes en bad-/slaap-/werkkamers figureren, met alles erop en eraan.

Verstilling is een passend woord voor het werk van Jolijn van den Heuvel (Veghel, 1994). Met een oog voor de poëzie van het banale weet ze beelden te vangen die aan een ander voorbijgaan. Ze verwijdert de ruis van alledag en laat ons focussen op vondsten die geïsoleerd worden uit hun context. De uitspraak ‘kijken naar groeiend gras’ wordt wel eens gebruikt om saaiheid te beschrijven, maar voor Van den Heuvel zou het tegenovergesteld kunnen zijn: het is misschien wel de optimale training in vertragen en aandachtig kijken. Het drogen van noten, zaden of wasgoed zijn juist de trage bewegingen die Van den Heuvels aandacht trekken.

De eigentijdse maatschappij legt grote druk op onze schouders; we moeten bijvoorbeeld succesvol, gelukkig, populair en zichtbaar zijn. Dat alles pusht ons verder dan gezond is: er wordt inmiddels zelfs gesproken over een burn-out epidemie. Eva Hoonhout (Eindhoven, 1990) reflecteert in de installatie Here Is To The Mess We Make op de fysieke en mentale ruimte voor zelfzorg. Welke ruimte krijgen we daarvoor? Hoe kunnen we deze ruimte zelf vormgeven zodat we gezond kunnen leven? In deze installatie, die bij elke presentatie evolueert, tast Hoonhout verschillende ruimtes om haar heen af door ze fysiek te onderzoeken.

Tyrell Kuipers (Schijndel, 1994) plaatst banale objecten, beelden en observaties binnen een kunstcontext. Daarmee vestigt ze in haar multidisciplinaire werk de aandacht op de schoonheid van alledag en het alledaagse van kunst. Haar materiaal- en onderwerpkeuze zijn speels, maar geven ook blijk van kennis van het kunsthistorische gedachtegoed waartoe ze zich verhoudt. De artistieke kwaliteiten als de kleur, de vorm en het ritme van een stapeling bierblikjes stonden in een eerdere tentoonstelling bijvoorbeeld centraal. Alleen de context bepaalt wanneer zo’n bouwsel een kunstwerk wordt; in een galerie bekijken we het anders dan op een huisfeestje, maar zien we niet wezenlijk hetzelfde?

Reinier Vrancken (Weert, 1992) laat zich bewust moeilijk plaatsen en ontkent elke eenduidige definiëring van het kunstenaarschap. In een tentoonstelling is hij veelal aanwezig in het gebied tussen de kunstwerken en de contexten waaraan ze hun status ontlenen. Door middel van poëtische handelingen en ingrepen weekt hij betekenis en betekenaar van elkaar los. Hij herschikt bestaande objecten, situaties, teksten en contexten op een manier die de porositeit van hun betekenis onderstreept. Er ontstaat daardoor ruimte waarin ook nieuwe betekenissen hun stem laten horen. Het gaat hem daarbij meer om hoe iets betekent, dan wat iets betekent.
 
De expositie is t/m zondag 27 november dagelijks te zien tussen 13.00 en 17.00 uur.

Wil je een rondleiding? Stuur dan even een mail met een voorstel datum.

‘Walker Evans Revisited”!

Nu te zien in Museum Helmond ‘Walker Evans Revisited”!

Walker Evans is misschien wel een van de meest bekende fotografen van de twintigste eeuw en is voor velen een inspiratiebron.

Zijn werk en dat van hedendaagse fotografen die door hem geïnspireerd zijn is nu te zien in de Kunsthal van Museum Helmond van 11 oktober 2022 tot en met 5 maart 2023. In de bijlage stuur ik u de flyer van deze expositie.

Deze expositie is zeker een bezoekje waard!

Voor alle actuele informatie verwijs ik u nog naar de website van het museum

 

Warm Woensel West Kees Martens 16.11.2022 – 28.01.2023

Fotograaf Kees Martens woont al meer dan 30 jaar in Woensel West, naar volle tevredenheid. Hij heeft de wijk in het noordwesten van Eindhoven zien veranderen van achterbuurt naar ‘krachtwijk’ en heeft die ontwikkeling vastgelegd.

De wijk Woensel West werd in de jaren ’30 tot ’50 van de vorige eeuw gebouwd om te voorzien in de groeiende vraag naar arbeiderswoningen voor medewerkers van Philips. In de jaren ‘80 en ‘90 kreeg de wijk een slechte naam door criminaliteit en prostitutie. Daarna is met landelijke steun, inzet van de gemeente Eindhoven en vooral van woningbouwcorporatie Trudo begonnen met herstel.
Kees Martens fotografeerde de sloop, renovatie en nieuwbouw van woningen. Hij zocht contact met de bewoners, autochtonen en allochtonen en fotografeerde hen in hun woonkamer. Onderdeel van het project was dat Martens wilde onderzoeken wat de ‘oorspronkelijke’ bewoners vonden van de veranderingen in hun wijk. Voelden zij zich er nog wel thuis?

Ook documenteerde hij activiteiten die met en voor de bewoners werden georganiseerd om saamhorigheid te bevorderen. Tegenwoordig is zestig procent van de bewoners van Woensel West autochtoon, twintig procent heeft een westerse migratieachtergrond en twintig procent een niet-westerse migratieachtergrond.

“Woensel West is nu gewoon een heel leuke, levendige wijk”, zegt Martens. “Er wonen totaal verschillende mensen, van allochtonen tot yuppen en alles daartussen. Er zijn winkeltjes en terrasjes, kunstenaarsinitiatieven als KEVN (Kelderman en Van Noort) en Tante Netty. En een uitstekend functionerend buurthuis. Trudo speelt daarin een cruciale rol. Niet alleen door de renovaties, maar ook door allerlei projecten die ze hier hebben opgezet.” Naast de expositie bij Pennings Foundation wordt in samenwerking met Kelderman en Van Noort ook een buitenexpositie in Woensel West georganiseerd.

Bij de expositie verschijnt een boek over Woensel West, uitgegeven door Lecturis, met foto’s van Kees Martens en teksten (o.a. interviews met enkele wijkbewoners) door Rob Schoonen.

Kees Martens(1959) volgde zijn opleiding aan Academie St. Joost in Breda. Zijn foto’s verschijnen via DCI Media (en eerder via fotopersbureau Van de Meulenhof) in het Eindhovens Dagblad. Daarnaast maakt hij vrij werk.

Opening: zaterdag 19 november 2022

De expositie is te zien van woensdag 16 november 2022 t/m zaterdag 28 januari 2023 bij Pennings Foundation, Geldropseweg 63, Eindhoven. Open woensdag t/m zaterdag van 12.00 tot 17.00 uur.

grote tentoonstelling met het werk van Johan van der Keuken, 8-10-2022 tm 5-2-2023

Sinds enkele jaren beheert het Nederlands Fotomuseum de nalatenschap van Johan van der Keuken (1938 – 2001). Van der Keuken was een Nederlandse cineast, fotograaf en essayist die in binnen- en buitenland naam maakte met zijn foto’s, fotoboeken en films die zich nadrukkelijk bewegen tussen visuele poëzie en documentaire. Eén van zijn werken Wij zijn 17 uit 1956 is opgenomen in de Eregalerij van de Nederlandse fotografie. Van 8 oktober 2022 t/m 5 februari 2023 organiseert het Nederlands Fotomuseum een grote tentoonstelling met het werk van Johan van der Keuken: De kunst waarvan ik het meest houd.

 

Carrière Johan van der Keuken

Johan (oorspr. Joan) van der Keuken begon al op de middelbare school met fotograferen. Op zijn 17e publiceerde hij  zijn eerste en meteen spraakmakende fotoboek Wij zijn 17 (1956) waarvoor Simon Carmiggelt een inleiding schreef. Hij koos vervolgens voor een opleiding tot cineast aan het Institut des Hautes Etudes Cinématographiques (IDHEC) in Parijs. Tussen 1956 en 1958 schoot hij zijn eerste film en had hij met zijn foto’s succesvolle tentoonstellingen in binnen- en buitenland. Het fotoboek Paris Mortel uit 1963 werd een hoogtepunt in de geschiedenis van het Nederlandse fotoboek.

Voor uitgebreide informatie klik hier

TOT HIER… en verder Curator: Rob Schoonen tot 20.08.2022

In juli 2022 neemt Rob Schoonen afscheid als coördinator van de kunstredactie bij het Eindhovens Dagblad. Sinds zijn komst bij die krant in 2001 interviewde hij talloze kunstenaars en designers. Op uitnodiging van Pennings Foundation heeft hij – ter gelegenheid van dat afscheid – een expositie samengesteld. Die omvat werk van zestien kunstenaars die hij hoog heeft zitten en over wie hij in zijn ED-tijd heeft geschreven.

Dat zijn:
Maarten Baas, Joost van Bleiswijk, Gijs van Bon, René Daniëls, Piet Hein Eek, Kiki van Eijk, Bart Hess, Hans van Hoek, John Körmeling, Aagje Linssen, Helma Michiels, Marc Mulders, Norbert van Onna, United Cowboys, Henk Visch en Jeroen Wand.

Bekende kunstwerken worden afgewisseld met objecten die niet zo vaak zijn geëxposeerd, maar die op het netvlies van de curator zijn geëtst. Zo zijn onder meer Zoo-Avenue van John Körmeling en La Muse Vénale van René Daniëls eindelijk weer eens te zien, maar ook twee
tekeningen van Hans van Hoek en de (mini)modellen van een stoel en kast van de 13- jarige Piet Hein Eek.

Gedurende dezelfde periode wordt ook de serie Onderweg getoond, een wekelijkse rubriek in het ED die Schoonen sinds april 2020 maakte, samen met fotograaf Kees Martens. Daarbij fantaseerde Schoonen vrijelijk bij een foto die Martens ergens onderweg in de regio maakte,
steeds vanuit het raam van zijn auto.

De expositie is te zien van 30 juli t/m 20 augustus 2022 bij Pennings Foundation,
Geldropseweg 63, Eindhoven. Open woensdag t/m zaterdag van 12.00 tot 17.00 uur.