Fotografen Mariet Wielders en Eric van de Ven exposeren samen in NatLab Eindhoven met de expositie Eindhoven Herzien. Beiden kijken op hun eigen manier naar de stad en laten zien dat bekende plekken verrassend anders kunnen worden ervaren.
Mariet Wielders fotografeerde iconische plekken van Eindhoven, zoals het Evoluon, de Flying Pins, Strijp-S, de TU/e, de Heilige Hartkerk en het Centraal Station. Door meerdere foto’s van hetzelfde onderwerp vanuit verschillende standpunten over elkaar heen te leggen, ontstaan gelaagde en soms surrealistische beelden. Bekende plekken krijgen daardoor een nieuwe, vervreemdende uitstraling.
Eric van de Ven laat Eindhoven vanuit een andere invalshoek zien. In zijn werk staan “de stad in de stad” en “de veranderingen door de jaren heen” centraal. Ook hij zoekt naar een manier om de vertrouwde werkelijkheid los te maken van het alledaagse en de kijker met een andere blik naar de stad te laten kijken.
Samen vormen de twee series een fotografische dialoog over Eindhoven: een stad die voortdurend verandert en die, wanneer je anders kijkt, steeds opnieuw ontdekt kan worden. Meer informatie onder deze link.
Te zien in NatLab Eindhoven, Kastanjelaan 500, 5616 LZ Eindhoven, tijdens openingsuren tot eind december:
Momenten. Verhalen. Mensen. EINDHOVEN – Wat gebeurt er als negen fotografen een jaar lang worden uitgedaagd om niet alleen beter te fotograferen, maar vooral beter te kijken naar de mens voor hun camera? Op zaterdag 3 en zondag 4 oktober 2026 presenteren zij het resultaat tijdens de expositie 1 jaar Portretfotografie – Momenten. Verhalen. Mensen bij WeerWoordGeven in Winkelcentrum Woensel in Eindhoven. De tentoonstelling vormt de afsluiting van het traject 1 Jaar Portretfotografie. De deelnemers begonnen op 3 september 2025 en werkten ruim een jaar aan verschillende vormen van portretfotografie. Onder begeleiding van fotograaf en docent Marcel Wiegerinck, aangevuld met verschillende gastdocenten, verdiepten de deelnemers zich in techniek, licht, compositie en creativiteit. Maar minstens zo belangrijk was het leren kijken naar de mens voor de camera en het maken van echt contact.
Van techniek naar verbinding Tijdens het traject kregen de fotografen uiteenlopende opdrachten. Zo werkten zij onder andere aan portret en omgeving, creatieve portretten met flitslicht, sportfotografie met nadruk op het sportportret en fotografie met modellen in de studio. Daarnaast was er veel aandacht voor het ontwikkelen van eigen ideeën en creativiteit. De deelnemers werden steeds opnieuw uitgedaagd om verder te gaan dan alleen een technisch goed portret. Een van de belangrijkste opdrachten draaide om verbinding maken met de persoon die wordt gefotografeerd. De fotografen kregen de opdracht om een serie van drie beelden van één persoon te maken. Daarbij was het niet de bedoeling om direct de camera te pakken. Eerst moest er contact ontstaan. Wie is deze persoon? Wat houdt hem of haar bezig? Wat is belangrijk? En hoe kun je daar vervolgens iets van laten terugkomen in de foto’s? Die gedachte vormt een belangrijke rode draad door de expositie. Een goed portret laat immers niet alleen zien hoe iemand eruitziet. Licht, omgeving, houding, expressie, een handeling of een klein moment kunnen iets vertellen over wie iemand is. Veel van de opdrachten die gedurende het jaar zijn gemaakt en de persoonlijke uitwerkingen daarvan zijn tijdens de expositie terug te zien.
Momenten. Verhalen. Mensen. Die drie woorden vatten samen waar portretfotografie tijdens het traject steeds meer over ging. Niet alleen over camera-instellingen of perfect licht, maar over momenten die ontstaan, verhalen die zichtbaar worden en vooral over mensen. “Imperfectie is perfectie is iets wat ik tijdens mijn lessen regelmatig zeg,” vertelt Wiegerinck. “Fotografen kunnen ontzettend kritisch zijn op hun eigen werk.” Het kan altijd beter en daardoor voelt een foto soms nooit goed genoeg. Ik hoop dat de deelnemers dit jaar ook hebben geleerd om te zien wat ze inmiddels wél kunnen.” Volgens Wiegerinck is die ontwikkeling duidelijk zichtbaar in het werk dat tijdens de expositie wordt getoond. “Als ik naar hun foto’s kijk, zie ik dat ze stuk voor stuk in staat zijn om hele sterke beelden te maken.” “Misschien beseffen ze zelf nog niet eens hoeveel ze in dat jaar hebben geleerd.”
Op zoek naar mensen en verhalen Wat Wiegerinck vooral is bijgebleven, is hoeveel tijd en energie de deelnemers in hun fotografie hebben gestoken. “Ze zijn echt op pad gegaan. Ze hebben contact gezocht met mensen om ze te fotograferen, modellen geregeld, locaties gezocht, ideeën uitgewerkt en heel veel tijd gestoken in het maken van hun beelden. Dat vind ik misschien nog wel belangrijker dan alleen technische vooruitgang.” Daarmee werd portretfotografie gedurende het jaar steeds minder alleen een kwestie van techniek en steeds meer een ontmoeting tussen fotograaf en geportretteerde.
Negen fotografen, negen manieren van kijken Tijdens de expositie is werk te zien van: Margo Bullens, Rob de Koning, Hans Swaans, Robert-Jan Pastoor, Maria Jennissen, Marion Henckens, Eltjon Sulaj, José van Schijndel en Lizette van der Loo. Hoewel de deelnemers hetzelfde traject volgden en veel van dezelfde opdrachten kregen, zijn de uiteindelijke beelden heel verschillend. De ene fotograaf zoekt het in rust en eenvoud, een ander werkt juist uitgesproken of experimenteel. Sommige foto’s draaien vooral om licht en vorm, andere om een bijzonder moment, een omgeving, karakter of de relatie tussen mensen. Juist die verschillen maken de tentoonstelling interessant. Negen fotografen kijken naar hetzelfde onderwerp: de mens. Maar ieder doet dat vanuit een eigen perspectief. Na ruim een jaar fotograferen komen al deze verschillende blikken samen tijdens: 1 jaar portretfotografie Momenten. Verhalen. Mensen.
Het verlies van een naaste heeft een grote impact op mensen. Aan de hand van eigen ervaringen of persoonlijke verhalen van anderen onderzoeken Wiosna van Bon, Rick van der Klooster, Pippilotta Yerna en Martin en Inge Riebeek hoe gemis, herinnering en rouw vorm krijgen.
The Sun Doesn’t Rise; The Earth Turns Around is de titel van het project waarin Wiosna van Bon onderzoekt hoe mensen net als zij het verlies van een van de ouders door zelfdoding hebben ervaren. Door middel van fotografie maakt zij de gelaagdheid van herinneringen zichtbaar en hoe deze veranderen met het verstrijken van tijd. Nabijheid en afstand, aanwezigheid en afwezigheid zijn voortdurend met elkaar in dialoog. Zij combineert portretten van de mensen die zij interviewde met beelden die associatief verwijzen naar hun verhalen.
Na het overlijden van zijn moeder keerde Rick van der Klooster terug naar de bergen waar zij vroeger met het gezin op vakantie gingen en wandelden. In Between the Mountain and the River fungeert het landschap als drager van herinnering en rouw: verstild, groots en onvermijdelijk veranderlijk. Het boek dat in 2025 over dit project verscheen is uitverkocht.
Pippilotta Yerna toont haar monumentale drieluik Pietà, waarin de intense, liefdevolle relatie met haar oudtante centraal staat. Vanuit deze persoonlijke band onderzoekt ze hoe zorg, nabijheid en afscheid onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn. Het werk verbeeldt geen abrupt verlies, maar een langdurig proces van verbondenheid en geleidelijke loslating. Door middel van een ingetogen, meerdelig beeld verenigt Yerna liefde en afscheid waarbij kwetsbaarheid en kracht naast elkaar bestaan.
Martin & Inge Riebeek tonen een aantal korte videoportretten waarin verlies van een familielid of geliefde centraal staat. De videoportretten maken deel uit van de serie The Essential, waarin mensen vertellen hoe zij na een ingrijpende ervaring een manier hebben gevonden om te gaan met het trauma. Elk portret begint met een totaalshot van iemand in zijn/haar omgeving, die vervolgens dicht naar de camera loopt en rechtstreeks in één keer in de camera het persoonlijk verhaal vertelt.
Opening
Zaterdag 12 september van 15.00 tot 17.00 uur.
Toegang is gratis. Wel graag even aanmelden.
Voor informatie over de exposanten en aanmeldend klik hier.
Cees Mutsaerts exposeert in de Mozaïekhof in Breda Noord
De directe leefomgeving is voor Cees Mutsaerts al jaren de belangrijkste inspiratiebron voor zijn fotoprojecten. Doordat hij steeds kan terugkeren naar dezelfde plek, bouwt hij geleidelijk aan een afgewogen, gelaagd beeldverhaal. De foto’s in deze expositie zijn impressies van de Hoge Vught, het gebied waarvan zijn eigen woonwijk de Waterdonken deel uitmaakt. De Vuchtpolder is voor hem inmiddels achtertuin en onderzoeksgebied tegelijk.
Waar in eerdere projecten de mens de hoofdrol speelde, geeft Cees in dit project de omgeving zelf het podium. Al lopend valt zijn oog op elementen die hem opvallen en intrigeren, en hij laat zich verrassen door wat de seizoenen hem aanreiken: de rauwe kracht van een storm, de stilte van vers gevallen sneeuw de mysterieuze sluier van mist. Ook het water en het riet, met sporters en vissers die het gebied gebruiken, kunnen hem boeien. Geen verre reizen voor Cees, het gebied dichtbij blijft de belangrijkste bron van inspiratie, waarmee hij ongemerkt details zichtbaar maakt.
De expositie is een ode aan de directe leefomgeving: een herinnering dat inspiratie niet ver weg hoeft te liggen, maar simpelweg wacht tot je vertraagt en écht kijkt.
Praktische informatie
Expositie: Ik loop en ik zie … Periode: 21 september tot en met 28 oktober Locatie: Buurtcentrum de Mozaïekhof, Philips Lammekensstraat 30, 4827 CM Breda Openingstijden:
Maandag, dinsdag en donderdag: 10.00 – 14.00 uur
Woensdag: 10.00 tot 20.00 uur
Vrijdag: 10.00 tot 12.00 uur
De Landelijke Groep Dronefotografie van de Koninklijke Fotobond exposeert van zondag 31 mei tot en met zondag 30 augustus in De Verbeelding te Zeewolde. Het
gaat om een unieke verzameling van bijna 90 foto’s die voor het eerst getoond wordt aan een groot publiek.
De expositie wordt feestelijk geopend op zondag 31 mei van 14.00 tot 16.00 uur. Iedereen is van harte welkom om dan de werken te komen bekijken. Er zal live
harpmuziek worden gespeeld door Victoria Davies. De toegang is gratis.
De negen exposanten zijn zonder uitzondering gefascineerd door dat andere, hoge camerastandpunt. Ze hebben allemaal hun eigen focus en een eigen interpretatie. Dat resulteert in prachtige luchtfoto’s van landschappen tot abstracte beelden die nauwelijks te herleiden zijn. De beelden zijn vol van strakke en dan weer speelse lijnen, zwart-wit en dan weer kleurrijk.
Zo zijn er foto’s van wandelpaden in de natuur, lijnen in het landschap, een serie cirkels, minimalistische sportfoto’s, een aantal duo-foto’s en diverse landschappen te zien. Soms is de situatie herkenbaar, een andere keer wordt de toeschouwer op het verkeerde been gezet. Er blijft altijd meer te ontdekken.
De exposanten zijn: Henk Burgers, Mirjam Evers, Rien Leenderse, Dick Mandemaker, Clemens Nijenkamp, Anita Riemersma, Willem Roeffel, Frans Vrauwdeunt en Evert Jan Westera. Voor meer informatie kijk op deze site
Naast de foto’s zal er ook een 3-dimensionaal kunstobject te zien zijn van Jan Schaafsma.
De Verbeelding
De Verbeelding 25
3892 HZ Zeewold
Behalve tijdens de opening, is de locatie alleen geopend tijdens activiteiten (workshops, vergaderingen, voorstellingen, bijeenkomsten) en is dus helaas niet vrij toegankelijk. Kijk op de website van De Verbeelding wanneer er activiteiten zijn.
Van 1 juni tot en met 2 augustus aanstaande is een collectie van mijn foto’s te bezichtigen in het Cultuurcafé “De Afzakkerij”. Dit cultuurcafé is onderdeel van de het complex “De Noordkade” in Veghel.
De tentoongestelde afbeeldingen hebben geen gezamenlijk thema. In de bijlage treft u de openingstijden en het precieze adres aan. Hans Vervloed was gedurende zijn werkzame leven actief als belastingadviseur/partner bij PwC. In de schaarse vrije tijd die hij in die functie had zat hij geregeld in de donkere kamer. Nadat hij stopte met werken begon de digitale fotografie aan technische kwaliteit te winnen. Dankzij de komst van fotobewerkingsprogramma’s, zoals Photoshop, kon hij zijn fantasie de vrije loop laten. Eigenlijk is Hans geen fotograaf maar een “verbeelder”.
HET WERK
De getoonde werken zijn allemaal tot stand gekomen door tientallen losse foto’s samen te voegen tot één beeld. Zo creëert Hans foto’s die geen directe relatie hebben met de werkelijkheid. Meestal begint het werk met een decor. Vervolgens plaatst hij daarin een zelf bedachte scéne. De getoonde fotografische werken bevatten geen elementen die met AI zijn gegenereerd.
Als u contact met de maker wilt opnemen of je oordeel over het werk aan Hans kenbaar wilt maken kunt u gebruik maken van de tab “contact” op de website.
Zaterdagmiddag 9 mei om 14.00 uur geeft Hanno Ketterer tekst en uitleg over ‘Love Letters from the War’, een tentoonstelling over hoe een Duitse soldaat, tijdens de Tweede Wereldoorlog gelegerd aan het oostfront, zijn menselijke waardigheid probeert te behouden door het schrijven van brieven aan zijn vrouw.
Ontdek hoe Hanno Ketterer die brieven tot leven laat komen in een boek en film door via AI gegenereerde beelden. Inleiding door Claire Hoogakker, interview door Nicole Segers.
Fotografe Mariet Wielders presenteert een indringende en veelzijdige selectie van haar werk, waarin de mens centraal staat. Met een scherp oog voor detail en oprechte aandacht weet zij haar onderwerpen op een pure en eerlijke manier vast te leggen. Haar doel is om niet alleen een gezicht te tonen, maar vooral de ziel van de mens zichtbaar te maken.
Een bijzondere serie richt zich op medewerkers van kringloopwinkels. Dit zijn mensen die, vaak met een beperking, een waardevolle bijdrage leveren aan de samenleving. Met trots en toewijding voeren zij hun werk uit, en de fotografe weet hun kracht en waardigheid op een respectvolle manier in beeld te brengen. Daarnaast toont zij portretten van mensen die hun passie volgen, ieder met een eigen verhaal en drijfveer.
Ook experimenteert de fotografe met dubbelbeelden: door een meerlagentechniek toe te passen, ontstaan nieuwe composities van bestaande scènes, die soms een bijna driedimensionaal effect oproepen. De expositie laat zien hoezeer mensen haar blijven fascineren. Met haar werk nodigt zij de toeschouwer uit om verder te kijken dan het oppervlak en zich te verdiepen in de verhalen achter ieder beeld
Locatie: KunstLokaal,Vondellaan 49, 5421PN Gemert.
Geopend op maandag t/m vrijdag: 9.00 – 20.00 uur (met uitzondering van de schoolvakanties), gratis entree.
Wind–Water–Lucht: drie natuurkrachten die dagelijks–som subtiel, soms overweldigend–aanwezig zijn en in fotografie een eigen vorm en zeggingskracht krijgen.
De club daagde de fotografen uit om in elke foto tenminste twee van de drie elementen te combineren. Dat leverde niet alleen beelden op waarin wolkenvelden boven een rimpelende zee hangen, wind het water opjaagt of mist lucht en landschap laat samenvloeien, maar juist ook verrassend originele combinaties van de elementen.
Beelden die je niet verwacht!
Praktische informatie Datum: 25 en 26 april 2026 Locatie: De Vasim, Winselingeweg41, Nijmegen Tijden: 11.00 uur–17.00 uur Toegang: gratis Parkeren: gratis Latensteinweg, Nijmegen Meer informatie :Instagram en Facebook [fotoclubnijmegen]
In 2016 kreeg wereldberoemde Magnum-fotograaf Alec Soth een spirituele doorbraak toen hij op een bankje in Helsinki zat. Die doorbraak leidde tot zijn bekende fotoreeks I Know How Furiously Your Heart Is Beating (2019), het eerste project dat Soth maakte na zijn mega succesvolle reeks Songbook uit 2015, over de verschillende alledaagse manieren waarop Amerikanen ernaar verlangen dichter bij elkaar te komen: met dans, parken, folklore, het geloof, werk, shoppen en schoonheidswedstrijden.
Door de Kunsthal in Helmond kun je een online expo over Alec Soth bekijken door te klikken op de link
