Gastexpositie “Meditatie” tem 31 maart.

Fotograaf Michiel Goudswaard toont vanaf 1 februari onder de titel ‘Meditaties’ een uitgebreid overzicht van zijn mysterieuze en eigenzinnige natuurfoto’s in galerie De Kunstraad in Boekel.
Hij neemt geen genoegen met schoonheid alleen, maar onderzoekt in zijn beelden zijn persoonlijke relatie met de natuurlijke omgeving. Intuïtief, met de camera als kwast, waarmee hij zijn indringende beelden schildert.
De getoonde foto’s in “Meditatie” van Michiel nemen een passende plaats in binnen het thema “Weerspiegelingen” van bij de Kunstraad
Lezing
Op zondag 24 februari zal Michiel om 15 uur in de galerie een lezing houden over zijn werk en zijn inspiratiebronnen. In verband met het beperkte aantal zitplaatsen is aanmelding gewenst via mail@dekunstraad.nl.

 

 « De Mouthoeve » – brasserie en winkels
Erpseweg 2, 5427 PG Boekel
Openingstijden van De Kunstraad:
Woensdag en donderdag van 10 – 17 uur
zaterdag van 13 – 17 uur

Expo Robin de Puy Love – Me tem 16 maart

Love me

De portretten in deze tentoonstelling hebben op het eerste gezicht niets met elkaar gemeen. Van een model genaamd Birk op weg naar roem tot Randy, een puberjongen die opgroeit in Ely, Nevada.

Robin de Puy, Marked, 2017, Fine art print on Fiba print baryta paper, sizes 70x52,5 cm or 140x105 cm / Edition of 7

Er zijn portretten van jonge mensen en van mensen op leeftijd, van kapotte winkelwagens en van in de lucht gestoken doorleefde handen. Mooi en lelijk. Maar bestaat dat eigenlijk wel, lelijk? Niet in de foto’s van Robin de Puy. Zij vindt schoonheid in wat anderen als onooglijk bestempelen.

In elk beeld is Robin zelf een beetje aanwezig. Als fotografe bepaalt zij wie meedoet in haar fotografische wereld, zij is de regisseur. En in haar wereld heeft iedereen een heel specifieke schoonheid. Robin selecteert haar modellen aan de hand van een heel persoonlijk criterium: er moet een gevoel van herkenning zijn tussen haar en de geportretteerde. Het zijn geen gekkies, zoals ze zelf zegt; ze zoekt niet naar de sensatie van het afwijkende, zoals haar beroemde voorganger Diane Arbus deed. De Puy zoekt naar een mentale of fysieke schoonheid met een rafelrandje. De kwetsbaarheid van de eenling die soms net buiten de maatschappij valt. Of de afwijkende schoonheid van mensen met een beperking of – soms letterlijke – littekens van het leven. Robin de Puy zoekt naar waar pijn tot schoonheid wordt.

Consequent gaat Robin de confrontatie aan met ons vooropgezette idee van wie erbij hoort en wie niet, wie voldoet aan de maatschappelijke norm en het heersende ideaalbeeld. En niet in de laatste plaats gaat ze de confrontatie aan met zichzelf. De Puy herkent zichzelf in de mensen die ze portretteert. De kwetsbaarheid die je voelt als puber, wanneer je onzeker bent en angstig en je afvraagt of anderen je wel toelaten en accepteren. De angst die het leven soms oproept, het verlangen om gezien en geliefd te worden.

De zoektocht naar geborgenheid zit soms letterlijk in de foto’s. De fotografe kruipt zelf weg bij kunstenares Marina Abramovi . Of, omgekeerd, neemt een jong naakt meisje beschermend in haar jas, onderwijl zelf strak in de lens kijkend. Ze toont de kwetsbaarheid van anderen maar geeft ook zichzelf bloot, soms letterlijk in de zelfportretten.

Robin de Puy (1986) groeide op in het plaatsje Oude-Tonge in Zuid-Holland, waar haar ouders een familiehotel runnen. In 2009 voltooide ze haar opleiding aan de Fotoacademie in Rotterdam en begon haar succesvolle carrière als fotografe. Ze won onder meer de Photo Academy Award (2009) en de Nederlandse Portret Prijs (2013). In 2015 reed ze op een Harley Davidson twaalfduizend kilometer door de VS, wat leidde tot het fotoboek ‘If this is true, I’ll never have to leave home again’ en de gelijknamige tentoonstelling in het Fotomuseum Den Haag (2016). Filmmaakster Simone de Vries en cameraman Maarten van Rossem maakten een documentaire over haar roadtrip welke in 2017 genomineerd werd voor een International Emmy Award. Tijdens haar avontuur in de VS kwam De Puy in een klein plaatsje in Nevada de tienerjongen Randy tegen. Er ontstond een vriendschap en De Puy keerde verschillende malen terug om hem te fotograferen. Deze foto’s zijn gepubliceerd in het boek Randy en waren in 2018 te zien in het Bonnefantenmuseum in Maastricht. Robin de Puy fotografeert en regisseert in opdracht voor grote nationale en internationale titels als de Volkskrant, M Le Monde en New York magazine en voor gezelschappen als Het Nationale Ballet.

De opening van de expositie is vrijdag 1 februari 2019 van 17.00-19.00 uur.

2 februari 2019 – 16 maart 2019

The Ravestijn Gallery
Westerdok 824
1013 BV Amsterdam

De openingstijden van de galerie zijn maandag t/m vrijdag van 9.00-17.00 uur en zaterdag van 12.00-17.00 uur.

Fotogroep Waalre exposeert op 9 en 10 maart

Fotogroep Waalre exposeert op 9 en 10 maart ruim 100 nieuwe foto’s in Ontmoetingscentrum ’t Klooster , Hoogstraat in Waalre.
De fotogroep bestaat uit 25 actieve leden die elke twee weken bij elkaar komen.
Deze (jaarlijkse) expositie is zaterdag geopend van 13 tot 17 uur en zondag van 11 tot 17 uur.
De leden zijn aanwezig om toelichting te geven en eventueel gezellig over fotografie te praten……

Expositie ‘Limburgse Helden’ George Meijers 16-2 tem 17-3

Met de expositie ‘Limburgse Helden’ geeft George Meijers een persoonlijke kijk op Limburgers die buiten de provinciegrenzen blijvend of korte tijd roem verwierven middels de beeldschermmedia.

Wanneer ben je in Nederland een beroemdheid of een nationale held? Als je regelmatig op televisie te zien bent geweest? Of op een ander scherm waarop televisieprogramma’s te zien zijn zoals een pc, laptop, tablet of mobieltje? Naast televisieprogramma’s zorgen ook sociale media zoals Facebook en YouTube voor naamsbekendheid.

Voor zijn onderzoek verzamelde George Meijers een aantal namen van mensen, afkomstig uit Limburg, die hun sporen hebben verdiend in de wereld van politiek, sport, amusement, literatuur, muziek, beeldende kunst, toneel, advocatuur, enz. Vervolgens trachtte hij per persoon te achterhalen wanneer hij of zij weer op tv zou verschijnen en zorgde hij dat hij op dat moment klaar stond om de persoon in kwestie te fotograferen. Op een beeldscherm, wel te verstaan. Hij fotografeerde beeldschermen op allerlei locaties waar je ze tegenkomt: in huiskamers, in kantines, op de camping, in het ziekenhuis, enz.
Met zijn project richtte George Meijers zich niet alleen op bekende Limburgers maar ook op de hedendaagse beeldschermcultuur.

In de expositie zijn in totaal 27 ‘Limburgse Helden’ te zien, onder anderen Jeanine Hennis-Plasschaert, Chantal Janzen, Marcia Luyten, Paul van Loon, Ted Noten, André Rieu en Arnold Vanderlyde.

George Meijers (Stein, 1954) volgde zijn opleiding aan de Sociale Academie in Sittard. Op het gebied van fotografie is hij autodidact. In zijn werk speelt het menselijke gedrag een belangrijke rol. Sinds kort heeft hij een eigen galerie, StonePhoto, in Stein.

De expositie ‘Limburgse Helden’ is van 16 februari t/m 17 maart 2019 te zien bij Pennings Foundation, Geldropseweg 63 te Eindhoven. Open: wo t/m za van 12.00 tot 17.00 uur.

Opening: Zaterdag 16 februari 2019 om 17. 00 uur.
Gelijktijdig wordt de expositie ‘Distant Sky’ van Claire Felicie geopend.

Expositie Claire Felicie – Distant Sky 26-2 tem 17-3

Distant Sky is de eerste overzichtsexpositie van Claire Felicie. Haar oeuvre heeft altijd in het teken gestaan van verlies.

“Vroeg in mijn leven verlies ik mijn moeder. Mensen aan wie ik gehecht ben verdwijnen zonder afscheid te nemen. Het tekent mijn leven. Het proces van verlies wordt de rode draad in mijn werk. Verlies van geliefden, van illusies en dromen, van onschuld en onbevangenheid. Hoe gaan wij om met levens-veranderende, ingrijpende gebeurtenissen? Fotografie is de vorm voor mij om het voortdurend proces van verlies aan te kunnen gaan en er betekenis aan te geven.”

Door haar persoonlijke ervaring voelt Claire Felicie zich sterk verbonden met mensen die eveneens geliefden hebben verloren. Voor mensen die de dood in de ogen hebben gekeken deinst ze niet terug. Ze zocht militairen op voor, tijdens en na hun missie in Afghanistan. Dat resulteerde in de indrukwekkende serie ‘Here Are The Young Men’ (2009-2010). Daarna zocht ze getraumatiseerde militairen op en daar kwam de serie ‘Only The Sky Remains Untouched’ (2015-2016) uit voort. Met beide series oogstte ze veel lof.

In 2017 en opnieuw in 2018 reisde ze naar Koerdistan om er Peshmerga vrouwen te ontmoeten die strijden voor hun land. Het resultaat is de serie ‘Daughters of the Sun’.

Recent werkt ze aan de serie ‘Beauty from the Ashes’, bestaande uit donkere, onscherpe portretten van vrienden. “Ik wil ermee uitdrukken dat de dood, gesymboliseerd door het donkere – de ‘as’- bij het leven hoort. Door je bewust te zijn van je eigen sterfelijkheid leef je intenser en bewuster.”

Als contrast laat ze ook vroeg werk zien uit de serie ‘In the Forecourt’. In deze serie drukt ze een sfeer uit van dromen, illusies, onschuld en onbevangenheid. Het zijn foto’s van kinderen, háár kinderen, die genieten van een onbezorgde jeugd. Een jeugd die zij zelf heeft moeten missen.

“Fotografie is voor mij veel meer dan registratie van het moment, het raakt voor mij aan het leven zelf. Fotografie bevriest het moment, waardoor het proces van verlies (voor even) tot stilstand wordt gebracht. Meer nog dan film is fotografie daarom het medium om aan de oneindigheid te raken.”

Claire Felicie (Breda, 1966) is autodidact. Ze heeft een aantal fotoboeken op haar naam staan, o.a. Here Are The Young Men (2013) en Only The Sky Remains Untouched (2016). Ze woont in Amsterdam.

De expositie ‘Distant Sky’ is van 16 februari t/m 17 maart 2019 te zien bij Pennings Foundation, Geldropseweg 63 te Eindhoven. Open: wo t/m za van 12.00 tot 17.00 uur.

Opening: zaterdag 16 februari om 17.00 uur door Arno Haijtema, kunstredacteur van de Volkskrant en auteur.
Gelijktijdig wordt de expositie ‘Limburgse Helden’ van George Meijers geopend.

Erwin Olaf 16 febr tem 12 Mei 2019

Gemeentemuseum Den Haag en Fotomuseum Den Haag brengen met een dubbeltentoonstelling een eerbetoon aan één van Nederlands beroemdste fotografen: Erwin Olaf (1959). De fotograaf die onlangs nog veel lof oogstte met zijn portretten van Koningin Máxima en de prinsessen wordt in 2019 zestig jaar. Een goed moment voor een groots overzicht. Het Gemeentemuseum Den Haag toont het vrije werk van Olaf vanaf het jaar 2000 tot aan zijn nieuwste serie die hij maakte in Shanghai.

 

Het Fotomuseum Den Haag zoomt in op Olafs ambachtelijke maakproces en de transitie die hij daarbij doormaakte van analoog werkende fotojournalist naar digitale beeldmaker en verhalenverteller. Bovendien brengt hij hier persoonlijk zo’n vijfentwintig foto’s bijeen van historisch beroemde fotografen die een cruciale inspiratiebron voor hem vormden.

Expo Comedy Wildlife Photography Awards tem 5 mei

Herkenbaar! Dat denk je wanneer je naar de foto’s van de internationale Comedy Wildlife Photography Awards kijkt. Twee (leeuwinnen-) vriendinnen die samen de slappe lach hebben, een ijsvogel die ‘hou toch ein-de-lijk eens je snavel’ lijkt te denken, of een eekhoorn die in een onmogelijke split toch net even dat Instaberichtje moet liken. Je moet er minstens om glimlachen. En dat is precies de kracht van de foto’s: humor wordt ingezet om aandacht te vragen voor natuurbehoud wereldwijd. Nog mooier als je ze allemaal bij elkaar ziet. Na musea in Groot-Brittannië, Finland en de Verenigde Staten, vanaf 21 december ook in Natuurmuseum Brabant in Tilburg.

Mary McGowan

Mary McGowan (diashow met meer beelden)

Thuis nog even nagenieten? De mooiste foto’s zijn gebundeld in fotoboek (verkrijgbaar in de museumwinkel). Bezoekers kunnen tot het einde van de tentoonstelling stemmen welke foto zij het mooist/grappigst/meest herkenbaar vinden.

Het initiatief is in het leven geroepen door Tom Sullam en Paul Joynson-Hicks. Deze fotografen, die (deels) in Tanzania wonen/werken, drukten vaak (onbedoeld!) precies op het goede moment af en zagen vervolgens de komische gezichtsuitdrukkingen van dieren op de foto’s, of ze bleken grappige situaties vastgelegd te hebben. Het tweetal zag een kans om op een positieve en ludieke manier aandacht te vragen voor het behoud van natuur. Daarop besloten ze de humor te gebruiken in een wedstrijd die nu voor de vierde keer georganiseerd wordt. De foto’s worden wereldwijd gedeeld op social media, ook die van de voorgaande jaren zijn nog populair.

Met de fotowedstrijd steunt Comedy Wildlife Awards de organisatie Born Free, die zich inzet voor dierenbescherming en -welzijn. Met de wedstrijd vragen ze aandacht voor wilde dieren en het behoud van hun leefomgeving. En met de verkoop van de foto’s wordt geld ingezameld voor de Born Free Foundation.

21 december 2018 – 5 mei 2019

Natuurmuseum Brabant
Spoorlaan 434
5038 CH Tilburg
013-5353935
info@natuurmuseumbrabant.nl
www.natuurmuseumbrabant.nl
@NatuurmuseumBra (twitter)
Het museum is geopend dinsdag t/m vrijdag van 10.00-17.00 uur en zaterdag en zondag van 11.00-17.00 uur.

Van vroeg tot laat – De voorstellingen van Teun Hocks 16-2 tem 10-6-2019

Van vroeg tot laat – De voorstellingen van Teun Hocks

Teun Hocks speelt met de werkelijkheid. Hij gebruikt zelfgeschilderde decors en zelfgemaakte props. Hoewel beide appelleren aan de werkelijkheid, behouden ze hun kunstmatigheid. Het gebruik van fotografie (en film) versterkt het realisme dat vervolgens met een verfijnde inkleuring wordt genuanceerd.

Teun Hocks

Teun Hocks

In de voorstellingen van Hocks is er altijd iets wat wringt: de ene keer voel je dat het mis gaat lopen, andere keren is de situatie zo absurd dat ze niet waar kan zijn – of juist te mooi om waar te zijn, dan lijkt het eerder een droom. Deze bevroren momenten zijn geconstrueerd zonder begin of eind. Hocks laat zo ruimte aan de kijker om zich in de voorstelling te verplaatsen. Hij of zij kan daar zelf betekenis aan geven en het verhaal verder invullen.

Hocks studeert van 1966 tot 1970 aan AKV|St. Joost in Breda. Op de academie leert hij kunstenaars als Moniek Toebosch en Pieter Laurens Mol kennen, met wie hij na zijn studie veel blijft omgaan. Hij behoort tot een groep kunstenaars die zich in de stad manifesteert. Behalve Hocks, Toebosch en Mol maken ook Marius Boender, Harrie de Kroon, Kees Mol en Sef Peeters deel uit van de harde kern.

Het werk van Hocks ondergaat in deze periode een grote ontwikkeling. Hoewel de meeste collega-kunstenaars in de jaren zeventig conceptueel werken, zoekt hij een manier om zijn werk voor een breder publiek toegankelijk te maken. Hij bedenkt performances die hij filmt of fotografeert. Zo ontstaan zijn eerste ingekleurde foto’s als opmaat naar een eigen thematiek en beeldtaal. Hocks blijft tot 1992 in Breda wonen.

Stedelijk Museum Breda beschikt over een ruime collectie van het vroege werk van Hocks dat niet eerder in samenhang met de latere fotoschilderijen is getoond. Door het werk niet chronologisch maar thematisch en associatief te ordenen ontstaat een ander perspectief op het oeuvre van Hocks.

 

 

16 februari 2019 – 10 juni 2019

Stedelijk Museum Breda
Boschstraat 22
4811 GH Breda
076-5299900
info@stedelijkmuseumbreda.nl
www.stedelijkmuseumbreda.nl
@stedelijkbreda (twitter)
Het museum is geopend dinsdag t/m zondag van 10.00-17.00 uur. Het museum is gesloten op nieuwjaarsdag, carnavalszondag, eerste paasdag, koningsdag, eerste pinksterdag en eerste kerstdag.